Wanneer mensen onze hulp ‘niet verdienen’

Wanneer mensen onze hulp ‘niet verdienen’

Nu reeds meer dan twee jaar zijn mijn vrouw en ik op allerlei manieren en plaatsen betrokken bij hulp aan mensen op de vlucht. Regelmatig gebeurt het dat een familielid of vriend ons hierover aanspreekt en zegt “dat dat toch wel voldoening moet geven hé!” Veel mensen lijken wat we doen te rationaliseren door het te herformuleren in termen die meer ‘kloppen’ in onze maatschappij: ‘je doet het omdat het je goed doet voelen’.

Mensen helpen is dus in zekere zin iets dat je doet voor jezelf. In de praktijk is deze logica maar een kort leven beschoren eens men écht mensen begint te helpen.

Veel mensen met de beste bedoelingen beginnen met dit ietwat naïef beeld van ‘mensen helpen’. In het begin kan het allemaal ook heel mooi zijn en inderdaad veel voldoening geven. Vroeg of laat wordt dit beeld helaas doorprikt en komt men in aanraking met de realiteit. Bijvoorbeeld door iemand die helemaal niet dankbaar is na geholpen te zijn en zich misschien onbeleefd gedraagt. Of wanneer achteraf blijkt dat één van de geholpen mensen iets gestolen heeft. Dan is de nieuwe hulpverlener heel verontwaardigd en gedesillusioneerd en kan het gebeuren dat hij/zij roept:

“Als die mensen niet dankbaar zijn, dan verdienen ze onze hulp niet. Dat ze het dan zelf uitzoeken, ik stop ermee”.

Met deze naïeve kijk op helpen hebben we (onuitgesproken) verwachtingen van de mensen die we helpen: dat ze zich dankbaar moeten gedragen, beleefd moeten zijn, enz. Wanneer ze niet voldoen aan deze verwachtingen, dan denken we al snel dat ze onze hulp niet waard zijn.

Met een diepere kijk op ‘helpen’ realiseren we ons dat we mensen moeten helpen ongeacht hun ‘waardigheid’ in onze eigen ogen; of ze nu dankbaar zijn of niet, of ze zelf kiezen voor hun problemen of niet. Deze kijk is gebaseerd op het geloof dat alle mensen evenwaardig geschapen zijn naar het beeld van God en dat daarom iedereen het juist helemaal waard is om geholpen te worden, ongeacht onze eigen niet-zo-nederige mening hierover. Jezus heeft zeker nooit voorwaarden genoemd wanneer hij ons opdroeg om van alle mensen te houden en hen te helpen.

“Hou van je vijanden” betekent juist dat de mensen die in onze ogen het minst onze hulp en liefde verdienen, deze het meer dan waard zijn in Jezus’ ogen.

Dus wanneer iemand zich niet gedraagt zoals jij dat verwacht of denkt dat jij verdient, realiseer je dan dat die persoon (1) al jouw liefde desondanks volledig waard is én (2) dat Jezus jou zo een toffe vindt, dat dit het eventuele gebrek aan liefde van deze persoon meer dan goedmaakt.

Tim Brys

Tim en zijn vrouw Naomi vertrokken eind 2015 naar 'de jungle' van Duinkerke om de vluchtelingen ginds te helpen met fysiek en geestelijk voedsel. Sindsdien zijn ze meer en meer betrokken in vluchtelingenwerk in binnen- en buitenland.

Deze post heeft een reactie

  1. heb u vijanden lief,bid voor hen die u vervolgen !

Geef een reactie

Sluit Menu